BEL20: Slechtste index in Europa (in 2007)

Artikel uit Cash:

Het is alweer een tijdje geleden dat er nog rechtstreekse fusie- en overnameactiviteit binnen de BEL20 is geweest. Bij het bod op Electrabel van de Franse energiegroep Suez in augustus 2005 was de laatste keer dat de BEL20 door overnamegeweld op zijn grondvesten daverde. Nu de BEL20 zowat 15 % onder zijn top staat, kan het zeker geen kwaad te kijken of de huidige aandeelhoudersstructuur en free float (vrij verhandelbare aandelen) van de 19 indexleden overnamespeculatie toelaten. We zijn ons er wel van bewust dat de huidige kredietcrisis de zuurstoftoevoer voor fusie- en overnameactiviteiten grotendeels heeft afgesneden. Alleen bedrijven met heel wat cash achter de hand en nauwelijks schulden komen in aanmerking om een rol te spelen.

We tellen vier aandelen binnen de index die voor meer dan 90 % in handen van het brede publiek zijn: Agfa-Gevaert, Delhaize, Fortis en Umicore. Dat zijn stuk voor stuk bedrijven waar iets mee kan gebeuren. Bij Agfa-Gevaert houdt het opsplitsingscenario en de verkoop van één of meerdere divisies al een tijdje de markten in spanning. Na de recente koersdaling van ruim 60 % kan die interesse enkel zijn toegenomen. Daartegenover staat dat een bekendmaking van concrete interesse of een effectief bod het afgeslachte aandeel in vuur en vlam zou kunnen zetten. Delhaize van zijn kant is lang in één adem met Ahold genoemd. De laatste maanden is de speculatie rond een toenadering geluwd. Ze hebben elk een aardig marktaandeel op hun traditionele thuismarkt en een niet onaardige aanwezigheid in de Verenigde Staten. Fortis is na de kapitaalverhoging voor 91 % verspreid onder het publiek. Nu Fortis geen goede zaak heeft gedaan met de overname van een deel van ABN Amro en vooralsnog weinig heeft gelost over zijn blootstelling aan de kredietcrisis lijkt op korte termijn niemand bereid om naar de groep te kijken. Of toch? De tweede grootste verzekeraar Ping An kocht midden vorige week een belang van 4,2 % in Fortis. Umicore, dat eerder zijn koper- en zinkdivisies Cumerio en Nyrstar heeft losgekoppeld, gaf al aan zelf op zoek te willen gaan naar overnames. Aangezien het geen grondstoffen of mijnen bezit, lijkt het onwaarschijnlijk dat Umicore een rol gaat spelen in de huidige consolidatiebeweging binnen de grondstoffensector.

Daarna krijgen we vijf bedrijven waarvan meer dan de helft van de aandelen vrij verhandelbaar is. Ze zijn stevig verankerd, terwijl de hoofdaandeelhouders zoals de stichtende familie of een overkoepelend investeringsvehikel helemaal niet geneigd zijn om de rol te lossen. Bij Omega Pharma heeft oprichter Marc Coucke via Couckinvest zo'n 28 % in bezit. Zijn groep wil in de eerste plaats zelf als actieve overnemer fungeren.
Bij Solvay heeft Solvac een kleine 30 % in handen, bij Ackermans is dat Scaldis Invest (33 %), bij UCB Financière Obourg (37 %) en bij Bekaert de Bekaert- familie (42,8 %). Er valt in deze verhoudingen weinig verandering te verwachten. In de telecomhoek, bij Belgacom en Mobistar, heeft een grote aandeelhouder de meerderheid in handen. Daar zou echter verandering in kunnen komen.

In een volgende stap willen we bekijken welke BEL20'ers het meest te lijden zouden hebben onder een recessie in de VS én Europa. Steeds meer economen houden een recessie in de Verenigde Staten voor mogelijk. Dat zou ongetwijfeld nefaste gevolgen hebben voor de economische groei in Europa. We bekijken ook nogmaals wie de meeste gevolgen draagt van de USD-daling.
Twee van de grootste slachtoffers van een economische groeivertraging en de toenemende prijsstijgingen van levensgoederen zijn de distributeurs Delhaize en Colruyt. Zij staan vooraan in de rij wanneer consumenten minder uitgeven. Vooral Delhaize voelt het effect, getuige daarvan de tegenvallende derdekwartaalcijfers. Het bevindt zich immers in de hogere prijsklasse en deze categorie voelt het als eerste wanneer de consument de vinger op de knip houdt. Een recessie in de VS zou extra hard aankomen, want Delhaize boekt er 70 % van zijn omzet. Colruyt loopt minder gevaar dan Delhaize, maar het begint toch de hete adem van echte prijsbrekers als Lidl en Aldi in de nek te voelen. Solvay zal ongetwijfeld de tering naar de nering moeten zetten. De chemietak zal in een laagconjunctuur de rol moeten lossen. De farmatak kan de vertraging deels counteren, maar het zal moeilijk zijn om de recordwinsten te herhalen. De zwakke beursprestatie van de afgelopen maanden lijkt dat al aan te geven. Een onderschat slachtoffer is de vastgoedbevak Cofinimmo. De portefeuille bestaat voor meer dan 70 % uit kantoorgebouwen en hoe je het ook draait of keert, bij een groeivertraging neemt de leegstand toe, zelfs al bestaat de portefeuille voor een groot gedeelte uit goed gelegen topkantoren. In de periode 2001-2002 verhoogde de leegstand met enkele procenten, vooral bij gebouwen in de Brusselse rand, waardoor het aandeel relatief zwak presteerde en steevast met een discount noteerde.
Nog een verrassend slachtoffer zou Omega Pharma kunnen zijn. Het verdeelt vrij dure producten bij apothekers waarop kostenbewuste en minder uitgevende consumenten kunnen besparen. Voor tegengewicht zou de toenemende steun van de overheid voor generieken in een moeilijkere economische omgeving moeten zorgen. Van het bankentrio is Fortis het gevoeligst voor een vertraging. Het is zeker na de overname van de Nederlandse tak van ABN Amro de retailbank bij uitstek. Mobistar en Belgacom zullen het minst van allemaal hinder ondervinden van een vertragende conjunctuur. Hetzelfde geldt voor UCB, Suez en in mindere mate voor GBL en NPM. Een lagere olieprijs zou bij een recessie de twee holdings een lichte blikschade kunnen berokkenen.

Een opvallende vaststelling is dat binnenlandse analisten positiever staan tegenover de BEL20-aandelen dan hun buitenlandse collega's. Als we een koopadvies 3 punten geven, een houdenadvies 2 punten en een verkoopadvies 1 punt, dan komen we voor het Belgische analistenheir op 2,64 uit, tegenover 2,27 voor hun buitenlandse tegenvoeters (zie tabel). Wat zou dit verschil kunnen verklaren? Misschien is een verklaring dat buitenlanders objectiever zijn en minder het sentiment laten meespelen. Ze durven ook vrij drastische negatieve standpunten innemen waarvoor Belgische collega's eerder passen. We zouden ook kunnen stellen dat de 'thuisspelers' hun eigen bedrijven beter kennen omdat ze er dichter bij staan. Dat kan een tweesnijdend zwaard zijn, aangezien ze dan ook gemakkelijker beïnvloedbaar zijn. Tegenover Agfa-Gevaert en Cofinimmo nemen Belgische analisten het meest negatieve standpunt in. Dirk Saelens van KBC Securities is zeer streng voor Agfa-Gevaert, met een verkoopadvies en een koersdoel van 8,5 EUR, ruim boven de huidige koers. Bank Degroof vormt een uitzondering en vindt de koerscorrectie overdreven en raadt beleggers aan om een voorzichtige positie in te nemen.

Mobistar en UCB kunnen dan weer in binnen- en buitenland op weinig sympathie rekenen. Mobistar moet het vooral ontgelden bij JP Morgan, dat een onderwogen op het aandeel plakt met een koersdoel van 54,7 EUR. Rond UCB nemen de meeste analisten een negatieve houding aan door de moeilijkheden en het uitstel rond het veelbelovende geneesmiddel Cimzia. Na de aankondiging van de niet-goedkeuring verlaagden verschillende (Amerikaanse) brokers hun koersdoelen vrij drastisch. Citigroup verlaagde van 35 naar 25 en JP Morgan van 40 naar 30. Buitenlandse analisten geven naast UCB de laagste score aan Belgacom en Solvay. Voor vijf aandelen zijn de Belgische analisten unaniem positief: Dexia, GBL, NPM, Suez en Umicore. Met uitzondering van eerstgenoemde hebben de aandelen zich in de voorbije marktturbulentie zeer kranig gehouden.